อุจาระเปื้อนผ้า

หญิงกลางคนนางหนึ่ง พอมีเวลาว่างก็จะไประบายความคับแค้นใจที่มีต่อคนรอบข้างให้หลวงพ่อฟังอยู่เสมอ อย่างไม่รู้จักจบจักสิ้น

หลวงพ่อ:อุจาระที่เธอขับถ่ายออกมา เหม็นไหม?

หญิง:เหม็นสิเจ้าค่ะ ถามได้!

หลวงพ่อ:แล้วอุจาระที่ขับถ่ายออกมา ตอนนี้อยู่ที่ไหนเสียล่ะ?

หญิง:ก็กดลงชักโครกแล้วนะสิเจ้าค่ะ

หลวงพ่อ:ทำไมเธอไม่เอาอุจาระที่ขับถ่ายออกมาป้ายตามเสื้อผ้าของเธอ เวลาเธอพบเจอใครก็จะได้บอกกับทุกๆคนว่า “ดูสิ ๆ ! ฉันมีอุจาระสกปรก เหม็นติดเสื้อฉันอยู่”

หญิง:ใครจะทำสิ่งที่น่ารังเกียจเช่นนั้นละคะ!

หลวงพ่อ:นั่นสิ! การที่พร่ำพูดแต่เรื่องราวอันเลวร้ายของชีวิตให้คนอื่นฟัง ก็เหมือนกับการเอาอุจาระไปให้คนอื่นเขาดู ไม่แต่ตนเองจะเหม็น คนอื่นก็เหม็นตามไปด้วย

นางได้ฟังหลวงพ่อพูดจบ ก็แจ้งใจในฉับพลัน